Manyetikli takım Dişlerin Test sonuçları

1. Sensitizasyon testi (guinea pig maksimizasyon deneyi )

     Santral sensitizasyon, santral sinir sistemindeki nosiseptif nöronların normal veya eşik değerin altındaki afferent uyarılara karşı artmış yanıtlılığı şeklinde tanımlamıştır. Kronik ağrı patofizyolojisinde santral sensitizasyon rol oynamaktadır. Santral sensitizasyon tanı yöntemleri arasında ayrıntılı öykü ve fizik muayenenin dışında, santral sensitizasyon invanteri ile belirtileri sorgulamak, kantitatif duyu testleri uygulamaları, lazer veya pinprick ile uyarılmış potansiyaller, nosiseptif çekilme refleksi ve refleks reseptif alan analizi, kutanöz sessiz periyot değerlendirmesi gibi elektrofizyolojik yöntemler, fonksiyonel MRG, difüzyon tensor görüntüleme, pozitron emisyon tomografisi gibi görüntüleme yöntemleri, genetik testler kullanılabilir. Bu yöntemlerin bir kısmı pratik uygulamada kullanılmamakla birlikte tanı yöntemlerinin bilinmesi ve standardize edilmesi santral sensitizasyonun varlık ve derecesinin değerlendirilmesinde önemli olacak kronik ağrılı durumların tedavisine katkı sağlayacaktır.
Deneyler sonunda Santral sinir sisteminde uygunsuz bulgulara rastlanmamıştır.

2. ISO 10993-5-2010 Vücut Dışı Sitotoksisite deneyleri./MTT Testi
       Sensitizasyon testi, bir materyalin veya ürünün, uzun bir maruz kalma süresi boyunca bir hastada hassaslaştırıcı etki veya alerjik reaksiyona neden olma potansiyelini değerlendirir. Hassasiyet veya aşırı duyarlılık, bir hayvanın cildini materyale maruz bırakarak veya cihazdan / materyalden ekstrakt ederek ve enjekte ederek ve / veya topikal olarak uygulayarak ve ters reaksiyonlar arayarak test edilir.
Duyarlılık veya aşırı duyarlılık reaksiyonları genellikle vücudun bağışıklık sistemi ile etkileşime giren kimyasal bir maddeyle tekrarlanan veya uzun süreli temas sonucu oluşur. Biyomateryallere bu tür reaksiyonların çoğu, humoral veya antijen-antikor tipinden ziyade dermal hücre aracılı tipte olduğu için, duyarlılık testinde laboratuar hayvanlarının derisi kullanılır. Laboratuvar hayvanlarında dermal duyarlılaşma reaksiyonları kızarıklık ve şişlik ile işaretlenir.
Hassaslaştırıcı reaksiyonlara neden olan biyomateryaller ve cihazlar, ekstrakte edilebilir kimyasalları sayesinde bunu yaparlar. Bazı durumlarda, bir birey ancak bir materyale tekrar tekrar maruz kaldıktan sonra veya bir implant gibi sürekli, uzun süreli temastan sonra bir reaksiyon geliştirebilir. Ya da, birkaç hafta veya ay boyunca günlük doğal lateks eldivenler giydikten sonra, daha önce etkilenmemiş bir kişi eller ve bilekler üzerinde kalıcı bir döküntü geliştirebilir. Bu hassaslaşma, eldivenlerin bir alerjen görevi gören bazı kimyasal bileşenlerinden kaynaklanabilir.
Diğer durumlarda, bir kişi halihazırda çevrede bulunan gibi bir kimyasal maddeye karşı hassas hale geldiğinde, ilk önce bu kimyasal maddeyi içeren bir cihaza maruz kaldığında bir reaksiyon yaşayacaktır. Bu nedenle, daha önce nikele duyarlı hale getirilen bir birey, nikel kaplamalı çerçeveli gözlük takmaya başladıktan birkaç gün sonra tapınaklar boyunca bir döküntü oluşturacaktır. Testlerin sonucunda alerjik reaksiyon tespit edilememiştir.

3. İrritasyon Testi
     Düzenleyici tehlike sınıflandırma ve etiketleme bağlamında Cilt Tahrişi, tanımlanmış kimyasal bir maruziyetten sonra cilde tersinir hasarın üretilmesi olarak tanımlanır. Cilt Tahriş Testi (SIT), orta derecede cilt tahrişine neden olabilecek kimyasalları ve karışımları (UN GHS Kategori 2 Deri Tahriş edici 1) tanımlamak ve BM’den BM GHS Kategori 2 Cilt Tahriş Edicilerini ayırt etmek için tasarlanmış bir in – vitro hayvan olmayan testtir. GHS 3 hafif tahriş edici maddeler yanı sıra cilt tahrişi potansiyeli için sınıflandırma gerektirmeyenler.
Birleşmiş Milletler (BM) Kimyasalların Sınıflandırılması ve Etiketlenmesi Küresel Uyumlaştırılmış Sistemi (GHS)
Bu test yöntemi, kimyasalların ve karışımların düzenleyici sınıflandırması ve etiketlenmesi için yararlıdır ve düzenleyici yargı yetkisi ve çerçevesine bağlı olarak test sonuçları bağımsız olarak kullanılabilir veya bir kanıt yaklaşımı ağırlığını destekleyebilir. İn vivo deri irritasyon beritipik olarak kimyasal kaynaklı hücre hasarından ve müteakip enflamatuar kaskadan kaynaklanır, bu test yöntemi, negatif kontrolle tedavi edilen dokulara kıyasla, tek bir topikal olarak uygulanan kimyasal işlemden sonra yeniden yapılandırılmış insan epidermisi (RhE) dokularında hücre canlılığının mekanik olarak uygun bir ölçümünü sağlar. Bağıl canlılığı ≤P’ye indirgeyen kimyasallar, tahriş edici (ve potansiyel bir korozif) olarak sınıflandırılırken, nispi yaşayabilirlik ile sonuçlananlar,P’si, UN GHS Kategori 2’ye göre cilt tahriş edici olarak sınıflandırılmayacaktır.
Deneylerde cit tahrişi görülmemiştir

4. Deney sonucu sitotoksit
     Genel Bilgi: Sitotoksisite; canlı hücreler üzerindeki toksik etki oranını ifade eder. Sitotoksisite testleri, toksik olduğu düşünülen maddenin, uygun hücre kültüründe, hücre çoğalma oranı ve hücre üzerindeki toksik etkisi dikkate alınarak değerlendirme yapılan testlere denir. Bu test sistemleri; morfolojik olarak hücresel hasarın gözlenmesi, hücresel hasarın çeşitli ölçüm yöntemleri ile belirlenmesi, hücresel büyümenin belirlenmesi, hücresel metabolizmadaki herhangi bir değişikliğin belirlenmesi amacıyla yapılmaktadır. Sitotoksisite testleri invivo veya invitro olarak yapılabilmektedir. İnvitro testlerde, sitotoksisitesi araştırılan madde artan konsantrasyonlarda hücrelere uygulanır. Bu maddenin hücre morfolojisi ve hücrelerin yaşama oranları üzerine etkileri araştırılır. Canlı hücreler üzerinde toksit etki yapmadığı gözlenmiştir

Arabic Arabic English English Russian Russian Turkish Turkish